Hash, czyli haszysz, to produkt konopny wytwarzany między innymi przez suche przesiewanie i prasowanie. Od tysięcy lat używano go w celach leczniczych, duchowych i towarzyskich. W zależności od pochodzenia i sposobu wytwarzania wyróżnia się różne gatunki haszyszu, które różnią się smakiem, kolorem, jakością i ogólną charakterystyką.
Przez tysiące lat hash był używany w celach leczniczych, duchowych, w medycynie lub w przy różnych spotkaniach towarzyskich. W zależności od tego można wyróżniać typy i określać ich jakość, smak, kolor i ogólną charakterystykę. W tym artykule zajmiemy się ciekawostkami na temat czterech różnych gatunków.
Jest to materiał ściśle dydaktyczny i nie namawia w żaden sposób do korzystania z tej formy. Hash to temat ciekawy i warto poznać elementy odpowiadające za jego ogólną charakterystykę. Serdecznie zapraszamy do lektury!
Suche przesiewanie i prasowanie haszyszu
Maroko jest dobrze znane z dużej ilości haszyszu, który jest eksportowany do Wielkiej Brytanii oraz ekskluzywnych coffeshopów i cannabis clubów w Holandii i Hiszpanii. Hash marokański jest pozyskiwany na zboczach gór pełnych dojrzałych żeńskich roślin, wytwarzany poprzez przesiewanie na sucho przez sita, a następnie prasowany, przy użyciu szeregu filtrów klasy mikronowej.
Osiągnięcia obecnej technologii umożliwiają rolnikom pracę w zespołach i ostrożne przesiewanie wysuszonej materii roślinnej, aż do momentu, gdy pozostaje w filtrach jedynie rafinowany pyłek.
Zazwyczaj worki bąbelkowe (tzw. bubble bags) mają otwory o średnicy około 220 mikronów. Ponadto, po uzyskaniu produktu przesianego przez worek o oczkach poniżej 160 mikronów można uzyskać produkt o pełnym spektrum rośliny i jednym z powodów, dla których twórcy haszyszu mieszają końcowy wytwór, składający się z kiefu uzyskanego przy pomocy filtrów 25-160 mikronów, jest kwestia mieszania poszczególnych blendów.
Po wytworzeniu złotego, piaszczystego pyłku, producenci zaczynają dociskać hasz do formy i wystawiać go na działanie ciepła. Najlepszą techniką jest użycie szklanej butelki i napełnienie jej wrzącą wodą, a potem szczelne jej zamknięcie.
Następnie należy umieścić suchy przesiany pyłek (kief) między dwiema warstwami plastikowej, nieprzywierającej folii, a na skutek rolowania gorącą butelką złoty, lepki kief zacznie ciemnieć i zmieniać konsystencję. Po dostosowaniu kształtu i zastosowaniu większego ciepła, hasz przybiera błyszczący, ciemnobrązowy wygląd ze złotym piaskowym wyglądem po rozerwaniu palcami.
Ręcznie ścierany Charas Hash
Jest kilka miejsc na świecie, w których można mieć okazję zapalić “charas”, produkowany przez rolników na Wschodzie. Kraje takie jak Pakistan znane są z hashu charas, który na ogół pozyskiwany jest ze świeżej żywicy. Zasadniczo oznacza to, że żywica usunięta z roślin podczas wzrostu nie miała jeszcze szansy na wyschnięcie, więc terpeny różnią się tych obecnych w suszu, a roślina nie otrzymała szansy na dekarboksylację i przekształcenie się w THC.
Ręcznie wcierane charas z roślin uprawianych na zewnątrz można uznać za jedne z najlepszych produktów tego typu na świecie. Dotyczy to zwłaszcza palenia w środowisku tak wyindywidualizowanym i potężnym duchowo, jak Indie czy Himalaje.
Nie ma ustalonej metody zbierania charas. Tradycyjnie wystarczy para rąk i dużo cierpliwości. Na górzystych obszarach Afganistanu, Pakistanu i Nepalu duże grupy plantatorów zajmują się jedynie hodowlą i wytwarzaniem specyfiku.
Można dyskutować o tym, jak dobry genetycznie jest szczep typu landrace charas hash, ale jedno jest pewne: charas powstaje wyłącznie w ekologicznych warunkach, poprzez odpowiednie pocieranie w dłoniach. Efektem jest podobno prawdziwa rozkosz i doświadczenie duchowe, które zapada w pamięć na długo.
rozważ zakup w VapeFully 💜 |
 |
Hash – różnica pomiędzy rosin i BHO
Zanim żywica zostanie podgrzana, kannabinoidy występują w niej w formie kwasowej; ten prekursor THC opisuję w tekście czym jest THCA.
Wśród producentów i dystrybutorów często pojawia się wątpliwość, której efektem może być błędne etykietowanie produktów. Chodzi o fakt, że istnieją dwie całkowicie odmienne metody pozyskiwania koncentratów – przy użyciu rozpuszczalników lub bez ich użycia.
Niektórzy ekstraktorzy stosują butan, który jest najpopularniejszym rozpuszczalnikiem stosowanym do wypłukiwania kannabinoidów. Producenci wykorzystują system tzw. zamkniętej pętli i często zapewniają w ten sposób najbardziej wyrafinowane ekstrakty na rynku.
Ten proces wymaga zachowania najwyższej ostrożności podczas usuwania wszelkich zanieczyszczeń i koncentracji w czasie całego procesu pozyskiwania przetworu. Tak uzyskane ekstrakty nazywają się BHO, co jest skrótem od butane hash oil.
W ciągu ostatnich 5 lat pojawiła się dosłownie fala nowych producentów, którzy produkują rosin. Rosin jest całkowicie wolny od rozpuszczalników i nie wymaga konieczności oczyszczania. Pozwala w zasadzie każdemu z dobrym hashem z kwiatów lub lodowym na użycie ciepła i ciśnienia oraz papieru pergaminowego w celu uzyskania wyciągu z konopi o jakości medycznej. Złoty przezroczysty sok stał się hitem w branży. Jest on bogaty w terpeny i kannabinoidy.
Test bąbelkowy haszu
Nie każdy ma szansę zdobyć dobrej jakości ekstrakty lub hasz. Jest to uzależnione od tego, czy hash jest zalegalizowany w danym kraju. Komercyjny hash, który jest eksportowany z Maroka, Pakistanu, Indii, Libanu, jest w niektórych rejonach świata bardzo trudno dostępny ze względów prawnych.
Stanowi on jednak bardzo ciekawy przetwór o licznych, niezbadanych jeszcze właściwościach. Obecnie trwają prace związane z koncepcją legalizacji, stanowi on bowiem bardzo dobrą alternatywę dla ludzi uzależnionych od opioidów. Może być na przykład stosowany jako wsparcie odwyku. Jak będzie z hashem w przyszłości? Tego dopiero się dowiemy.
Źródło: https://softsecrets.com/
Autor:
VapoManiak, wielki fan waporyzacji, kolekcjoner i niezależny recenzent waporyzatorów. Masz pytanie? Napisz do mnie lub zostaw komentarz – odezwę się! Zapraszam też na grupę na Facebooku: Waporyzacja Ziół Leczniczych, gdzie otwarcie dzielę się swoją wiedzą i odpowiadam na bieżące pytania.
